mrll

Pad

noreply@blogger.com (mrll) — Wed, 28 Apr 2010 18:30:00 +0000

Beetje misplaatst

noreply@blogger.com (mrll) — Tue, 30 Mar 2010 20:34:00 +0000

Toen een iets te vlotte jongen op het podium na een eerste teleurstellende reactie op zijn vraag "hebben jullie er zin in" op zijn beurt reageerde met de woorden "kom op, ik weet dat jullie met minimaal 200 leerlingen van dezelfde school hiernaartoe zijn gekomen" wisten we het. Misplaatst. Dat waren we. We hadden het al kunnen weten toen wij, jong en hip als we zelf zijn, ons al in de garderobe oud en vermoeid voelden bij de aanblik van zoveel fitte en rijpe jeugdigheid. Toen dachten we nog, nee zeiden we zelfs tegen elkaar, best goed om af en toe naar een voorstelling te gaan die ons op de hoogte houdt van de gangbare jongerencultuur (ontkenningsfase). De boodschap van het stuk was van alle leeftijden (voel je vrij, leef samen, heb aandacht voor elkaar en soms mag je gewoon dingen zonder iets te moeten (ook tekstueel was de voorstelling 'vlot')) maar de minutenlange staande ovatie vooral voor familieleden, kennissen, mensen met kinderwens. Het voordeel van een staande ovatie leek me dat ik me kon verstoppen en baden in mijn eigen misplaatstheid, maar blijven zitten bleek de misplaatstheid alleen maar te verergeren. Een houding die uitstraalde dat we kwamen voor een ver nichtje dat meedeed werkte het beste. We klapten en glimlachten. En vonden zeer snel de trap naar de uitgang, onze jassen in de garderobe, onze fietsen tegen de muur van de schouwburg en de weg naar huis. We zwegen en drinken een glas verkwikkende wijn. Over drie weken pas weer een volgende voorstelling. Het is wel even goed zo.

remarkABLE

noreply@blogger.com (mrll) — Tue, 23 Mar 2010 18:41:00 +0000

SHENYANG - Een Chinees jongetje heeft 15 vingers en 16 tenen. Daarmee staat het wereldrecord op zijn naam. Voorheen werd het wereldrecord toegeschreven aan twee Indiase kinderen, die beide twaalf vingers en dertien tenen hadden. Van een Amerikaans jongetje is bekend dat hij, in mei 2005, met twaalf tenen en twaalf vingers werd geboren.

Het kind heeft een zware vorm van de (relatief vaak voorkomende) aangeboren afwijking polydactylie, wat inhoudt dat een mens meer dan vijf vingers of tenen aan een hand of voet heeft. Dinsdag wordt het jongetje geopereerd en worden de extra vingers en tenen verwijderd.

We see things as we are

noreply@blogger.com (mrll) — Sun, 14 Mar 2010 13:34:00 +0000

Maar nu is het nog wit GRMBL

noreply@blogger.com (mrll) — Sat, 06 Mar 2010 08:59:00 +0000

Flauw.....

noreply@blogger.com (mrll) — Tue, 23 Feb 2010 22:34:00 +0000

Sport en beeld

noreply@blogger.com (mrll) — Mon, 22 Feb 2010 19:05:00 +0000

Bij het kijken naar de Olympische Spelen komt de herinnering naar boven aan een van de andere sporadische keren dat ik naar sportevenementen op televisie heb gekeken. Het was 2006 en ik keek naar het WK voetbal. Niet omdat voetbal me zo boeit, maar wel omdat ik me op dat moment op Bali bevond en ontdekte dat voetbal stevige verbintenissen teweegbracht, ondanks alle cultuurverschillen. Voetballiefhebbers wisten dat natuurlijk allang. Ik bevond me in een semi open huis, op de grond tussen aardappelschillen, kippen, jongetjes en mannen en kreeg van de vrouwen in de buurt achtereenvolgens sterke koffie, bananen, pinda's en koekjes aangereikt. We waren een en keken naar de grote bak die televisie mocht heten en die via een decoder en een schotel op het lekke dak toegang verschafte tot duizenden televisiezenders. We hadden afgestemd op een Thaise zender en keken naar Nederland tegen ik weet niet meer welk land (zo boeiend was het voetbal). Gelukkig kende ik net zoveel namen van Grote Nederlandse Voetballers als de jongetjes en mannen en lukte het te communiceren via die namen, glimlachen, oe's en aa's en hard gejuich bij een doelpunt. Dat juichen hoor ik nog in mijn herinnering, dus waarschijnlijk voetbalde Nederland goed. In de rust praatten de mannen stevig door over het spel en het vervolg, maar moest ik afhaken omdat ik werd afgeleid door een geweldig fenomeen: Thaise Karaoke in plaats van de reclame en de beschouwingen van zelfbenoemde experts waar Nederlandse voetbaltelevisie prat opgaat. Geweldig! Het diende ook ergens toe: in de rust haakten de vrouwen ineens weer aan, met nog meer pinda's en bananen. Verbroedering!

Mild Wild

noreply@blogger.com (mrll) — Sun, 21 Feb 2010 14:41:00 +0000

Underground is de nieuwe Mainstream

noreply@blogger.com (mrll) — Wed, 17 Feb 2010 18:54:00 +0000

'I'm starting to wonder if pop culture is in it's dying days, because everyone is able to customize their own lives with the images they want to see and the words they want to read and the music they want to listen to.' Interessante blog met reacties over de ontwikkeling van de popcultuur onder invloed van een almaar groeiende keuzevrijheid. Interessant omdat het een boeiend onderwerp is, maar vooral omdat het niet zo vaak voorkomt dat op een blog aaneensluitend serieuze reacties volgen. Zoals een van de respondenten terecht opmerkt: "Ik word ontzettend vrolijk van het niveau van deze discussie. Allemaal bedankt!".

Eigenlijk

noreply@blogger.com (mrll) — Tue, 16 Feb 2010 19:37:00 +0000

Eigenlijk heb ik dat toen niet zo goed aangepakt waardoor ik eigenlijk nu in de problemen zit en ik eigenlijk niet meer zo goed weet wat ik moet doen. Eigenlijk. En eigenlijk heb ik ook niet zoveel zin om het heft eigenlijk weer zelf in handen te nemen. Het woord eigenlijk maakt grote problemen zo makkelijk oneigenlijk. Net als je zeggen terwijl het overduidelijk over ik gaat. Oneigenlijke zelfbescherming. Taalverloedering! Dat moet ik eigenlijk tegen iemand vertellen. AAN!!! Grmbl.

Gain laand veur olle kirrels

noreply@blogger.com (mrll) — Thu, 28 Jan 2010 22:46:00 +0000

En nu alweer het IFFR!

Panique

noreply@blogger.com (mrll) — Sun, 17 Jan 2010 14:06:00 +0000

Eurosonic

noreply@blogger.com (mrll) — Fri, 15 Jan 2010 00:34:00 +0000

2010. So far.
Champagne ploppen, uitslapen, dagjes vrij, Andalusië, wat dagjes werken en nu alweer middenin Eurosonic. En het jaar is nog maar veertien dagen oud!

Never a year like 09

noreply@blogger.com (mrll) — Wed, 30 Dec 2009 11:16:00 +0000

Wonderland

noreply@blogger.com (mrll) — Tue, 29 Dec 2009 07:41:00 +0000

VAKANTIE

noreply@blogger.com (mrll) — Wed, 23 Dec 2009 18:20:00 +0000

Yeah. En.... een weekje lente in het vooruitzicht. Even opladen. Licht zien. Buiten zijn. Weten hoe het ook alweer is buiten de winter. Maar Groningen rules deze week, dus voorlopig zit ik hier nog goed.

HPH XL

noreply@blogger.com (mrll) — Sun, 20 Dec 2009 20:15:00 +0000

Hoofdpijnhelm.

Blik op Eurosonic

noreply@blogger.com (mrll) — Tue, 15 Dec 2009 18:31:00 +0000

Skype ja

noreply@blogger.com (mrll) — Mon, 14 Dec 2009 19:59:00 +0000

Winter. Is en blijft moeilijk. Terrasje, boodschapje, dutje op het dak, nog even dit doen, nog even dat doen, wijntje, stokbroodje, salade, gesprekje hier, bezoekje daar, filmpje- hoe kan dat in hemelsnaam allemaal op een avond passen, na werktijd? De macht van de seizoenen en daarmee de overweldigende liefde voor de lente blijft de enige troost. En foto's van natuurgeweld dat zwaarder is dan het winterseizoen stemmen nederig. Toch maar even genieten van de constante schemering, de kou, de verwarming en de sokken... Moeilijk (maar gelukkig is vanaf de bank veel te bereiken).

Stem

noreply@blogger.com (mrll) — Sun, 13 Dec 2009 12:06:00 +0000

Soms maakt het niet uit wat er gezegd wordt. Soms is het luisteren naar een stem, naar klanken die zo vertrouwd maar even vergeten zijn, het enige dat telt. De dag is mooi, met jouw stem in mijn hoofd. Straks nog wat stemmen halen. Eerst deze van jou vandaag in een doosje met een strik doen. Archiveren, op de schouw, op een plaats in mijn hoofd waar ik steeds weer bij kan, als ik dat wil.

Druk

noreply@blogger.com (mrll) — Sat, 12 Dec 2009 11:05:00 +0000

Te druk om de nieuwe opdracht tot een acceptabel einde te brengen. Druk is de opdracht. Te druk in mijn hoofd, te lage luchtdruk en kloteweer, te lekkere waterdruk onder de douche en ook de bubbels in het bad zijn te druk, te druk met december, te druk met hormonen en emoties. Zet dat allemaal maar eens op een foto. Domweg te druk. Nu te druk met skypen en mailen en muziek luisteren en kijken naar iemand die stofzuigt en nadenken over wat ik allemaal nog moet doen vandaag. Druk man, zo'n zaterdag.

Oke?

noreply@blogger.com (mrll) — Thu, 10 Dec 2009 22:05:00 +0000

Yep!

So shall it be written, so shall it be sung

noreply@blogger.com (mrll) — Mon, 07 Dec 2009 22:29:00 +0000

F*ck de waan van de dag

noreply@blogger.com (mrll) — Sun, 06 Dec 2009 17:21:00 +0000

"In zeven stappen de hele wereldbevolking kennen". Een wonderlijk gegeven, maar meestal ervaar ik het als niet zo positief - altijd en overal maar weer knooppunten van relaties ontdekken. Deze week biedt het echter broodnodige troost. Zoveel mensen die, al is het maar een tel of heel af en toe, denken aan een jonge moeder waarmee het niet zo goed gaat. En daarmee aan alle anderen die wel eens betere tijden hebben gekend. Saamhorigheid - is het er altijd in deze mate?

Buschauffeur

noreply@blogger.com (mrll) — Sat, 05 Dec 2009 10:29:00 +0000

Gisterochtend zat ik in een bus. Het was een extra bus, waarschijnlijk vanwege het druilerige weer, die deed denken aan de tweewekelijkse bustocht naar het schoolzwemmen, vroeger. Na de Grote Markt was ik de enige passagier. De chauffeur was goed geluimd. Klaarblijkelijk was hij nog niet zolang chauffeur. Hij werkte eerder in een TBS-kliniek en had die werkomgeving ingeruild voor de bus. Dit vertelde hij overigens niet aan mij maar aan de passagiers die ook nog in de bus zaten, voor de Grote Markt. Op het kruispunt bij VNN: "Vroeger was je gewoon gek en ging je naar Zuidlaren". 25 meter verderop, in reactie op een meneer die vond dat ze maar wat deden in TBS-klinieken: "Je kunt maar beter je been breken dan gestoord zijn". Ter hoogte van de Martinitoren: "In de van Mesdagkliniek, daar zit het staartje van de zalm".